Trikala Day Καθημερινή Ηλεκτρονική Εφημερίδα των Τρικάλων
Η ίδια ανέφερε τι θαύμαζε στον αείμνηστο σύζυγό της: «Την εντιμότητά του, την εξυπνάδα και το χιούμορ, αλλά το ότι σε όλη του τη ζωή υπήρξε απόλυτα έντιμος. Αυτό».
Ακόμα, με δάκρυα στα μάτια ανέφερε πως δεν μπορεί να τον σβήσει από μέσα της: «Πριν φύγει ο Λουκιανός μου φαινόταν αδιανόητο ότι θα ζήσω μετά από αυτόν, αλλά τώρα είναι σαν να μην έχει φύγει. Δεν έχει φύγει. Δεν ξέρω, βρίσκεται ένας τρόπος σε αυτές τις καταστάσεις, ίσως είναι αυτοσυντήρηση, γι’ αυτούς που μένουν πίσω ότι δεν έχει φύγει. Και να σας πω κάτι, στο σπίτι μας όλες οι γωνιές που ήταν ο Λουκιανός είναι όπως είναι. Εκεί στο καναπεδάκι στην κουζίνα απέναντι έχουμε ένα τραπέζι, καθόταν τα τελευταία χρόνια εκεί, εγώ του μαγείρευα και μου έλεγε να του φτιάξω ένα σαγανάκι με αυγά και τυρί. Και εγώ του έλεγα ότι δεν θα του φτιάξω και μου απαντούσε πως αν δεν του τα έκανα, θα ζούσε περισσότερο… Εκεί έχω βάλει ένα μαξιλάρι και κορδέλα και δεν κάθεται κανείς στο σημείο εκείνο. Είναι τα χαρτάκια του όπως τα άφησε, δεν ξεσκονίζεται αυτό το κομμάτι, είναι όπως τα άφησε. Ακόμα και τα γυαλιά του εκεί κτλ. Και επίσης το δωμάτιό του, είναι ακριβώς όπως το άφησε απέναντι από την πόρτα του δικού μου».
Και κατέληξε: «Εγώ ακόμα του αγοράζω πουκάμισα του Λουκιανού και τα βάζω στο δωμάτιο».
Δες το χαρακτηριστικό απόσπασμα που προβλήθηκε στο “Καλύτερα δε γίνεται“:
T life
