Με θρησκευτική κατάνυξη, ευλάβεια και σεβασμό,
με παθιασμένη νοσταλγία και έντονη επιθυμία
εισήλθε προσκυνητάρης στον ιερό ναό του χρόνου,
ασπάστηκε της μνήμης τις ιερές εικόνες,
γονάτισε μπροστά στον άμβωνα των παρακλήσεων
και είδε σε φως ιλαρό να λάμπουν οι αναμνήσεις.

Σειρήνεια άσματα  της αναβίωσης οι προκλήσεις,
τα ενθυμήματα λαμπρή πομπή και γιορτάσι
και η αναζήτηση του μέλλοντος στα περασμένα
όμορφη περιπλάνηση στου χρόνου τα καρτέρια
χωρίς μετανιωμούς κι αναστολές, χωρίς παλινωδίες
παρά αναβάπτιση κι ανάνηψη στα περασμένα.

Ανακάλεσε στη μνήμη του πολλαπλά ταξίδια
σε τόπους μακρινούς, ασύνορους και της γης μεράδια,
σε πόλεις μικρομέγαλες με συγχρωτισμένα πλήθη
σε θάλασσες με ανοιχτούς ορίζοντες κι αγνάντια,
αρίθμησε περάσματα σε ωκεανούς και ηπείρους
και αγαλλίασε ευτυχής υπερπόντιος ταξιδιώτης.

Δυο γωνιές όλη η γη κι η γνωριμιάτης ένας δρόμος,
μια αγκαλιά οι κάτοικοι απλόχωρη και αδελφοκρατούσα,
του χρόνου μετεξέλιξη και φέγγισμα ευημερίας,
στα σταυροδρόμια των λαών και τις συναπαντήσεις
πολύτροπη περιπλάνηση απ’ την ανατολή στη δύση
για το κοινό τ’ απάντημα πολιτισμών και ιστορίας.

Άσμα ασμάτων το πρώτο τους γλυκοφίλημα
στην παρακείμενη αυλή των μυστηρίων του έρωτα
και στην ανοιχτή απλωσιά των θαυμάτων της αγάπης,
η αναθύμηση περιπλάνηση σε όρκους και υποσχέσεις
για τις ομορφιές και τις χαρές της συμβίωσης,
για το γλυκανασασμό  και τα βαθιά νοήματα της ζωής.

Γιώργος  Αλεξανδρής