Οδοιπορικό

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας
«Σαν βγεις στο πηγαιμό για τον
Ασπροπόταμο», πρώτος σταθμός, η
Καλαμπάκα.
Είτε από την Διάβα, είτε από το Μουργάνι,
ένας είναι ο δρόμος που θα ακολουθήσεις.
Ανηφορίζοντάς τον , γρήγορα θα καταλάβεις
πως ο αέρας που θα μπαίνει από το ανοιχτό
παράθυρο του αυτοκινήτου, γίνεται
διαφορετικός. Δροσερός και χωρίς την βαριά
αίσθηση του τσιμέντου και της ασφάλτου.
Γύρω στα 800 μέτρα υψόμετρο θα
συναντήσεις τα πρώτα χωριά: Την Καστανιά
και τον Αμάραντο.
Θα ήταν ευεργετικός ένας πρώτος καφές στο
ιπποφορβείο που θα συναντήσετε λίγο πριν
μπείτε στην Καστανιά.
Συνεχίζοντας την πορεία στον ένα και
μοναδικό δρόμο, θα βρείτε την έξοδο για το
Στεφάνι, που βρίσκεται στα 1500 μέτρα ψηλά.

Από εκεί και πέρα θα πρέπει να προσέχετε,
γιατί ο δρόμος έχει υποστεί τις καταστροφικές
συνέπειες του Ντάνιελ, αν και σε ορισμένα
κρίσιμα σημεία έχει επιδιορθωθεί
και έχει γίνει σχετικά βατός.
Αφού προσπεράσετε τις εξόδους για τον
συνοικισμό των Δολιανών και του
μοναστηριού του Τιμίου Σταυρού (που όσες
φορές και αν το επισκεφτείς δεν χορταίνεις
την αισθητική του),γύρω στα 70 χιλιόμετρα
από τα Τρίκαλα θα βρείτε την έξοδο για την
Κρανιά.
Ακριβώς εκεί θα απαντήσετε την ταβέρνα του
Στέφανου Ζαραμπούκα.
Αυτή η ταβέρνα σε κάθε θεομηνία
καταστρέφεται και πάλι ο Στέφανος μαζί με
τον γιό του τον Κώστα την σύζυγό του , την
εξαιρετική κυρία Ελένη, την ξαναζωντανεύουν.
Μια ταβέρνα ανοιχτή 365 μέρες τον χρόνο και
τον Στέφανο που πλησιάζει τα 80, πάντα εκεί
να σε περιμένει φιλόξενα, χειμώνα καλοκαίρι.
Ιδίως τον χειμώνα που η περιοχή ερημώνει.
Ο Ζαραμπούκας (γέννημα- θρέμμα της
Κρανιάς και μόνιμος σχεδόν κάτοικος της), και
το μαγαζί του , είναι σημείο αναφοράς για τον

Ασπροπόταμο και θεωρείστε ότι «φυλάει
Θερμοπύλες» σ’ αυτόν τον ορεινό όγκο της
Πίνδου. Σ’ αυτόν θα καταφύγετε για κάθε
πληροφορία. Αν βρέχει, αν χιονίζει, αν ο
δρόμος είναι ανοιχτός .
Τον χειμώνα, ο Στέφανος θα σε περιμένει με
το τζάκι αναμμένο και το καλοκαίρι με την
εξωτερική ψησταριά σε ‘’λειτουργία’’ που η
τσίκνα της μετατρέπει τον περίβολο χώρο σε
‘’κόλαση’’.
Αν δεν αντέξετε αυτή την τσίκνα, κάνετε μία
στάση όπου και αν πάτε, για ένα μεζέ, μια
μπύρα η ένα τσίπουρο. Δεν θα χάσετε!
Αν συνεχίσετε τον δρόμο, πάλι να προσέχετε
γιατί υπάρχουν κακοτράχαλα σημεία.
Στην πορεία σας θα συναντήσετε και τα
υπόλοιπα χωριά του Ασπροποτάμου: Την
Καλλιρρόη, την Μηλιά, την Πολυθέα, την Α.
Παρασκευή , όπως και την Ανθούσα και το
Χαλίκι. Και εδώ σας περιμένουν επίσης
ψησταριές αναμμένες, όπως και τα
παραδοσιακά πανηγύρια και γλέντα του
Δεκαπενταύγουστου.
Χωρίς υπερβολή, στην πορεία για τον
Ασπροπόταμο τέτοια εποχή, θα ζήσετε το

μεγαλείο της ορεινής Πίνδου και το
καλοκαιριάτικο ξαναζωντάνεμα τον χωριών
της.
Προσωπικά, έζησα εξαιρετικές στιγμές αυτές
τις μέρες ,στην Καλλιρρόη, στην Αγ.
Παρασκευή και στην Κρανιά. Εκδηλώσεις ,
συναθροίσεις και γλέντια αυθεντικά και
αυθόρμητα γεμάτα νόστο και συγκίνηση. Που
δεν έχουν καμία σχέση με τυποποιημένες και
εμπορευματοποιημένες ανάλογες νησιώτικες
εκδηλώσεις της τουριστικής περιόδου.
Μαζί τους όμως οι χιλιάδες επισκέπτες που
ανηφορίζουν για τα χωριά του
Ασπροποτάμου αυτές τις μέρες, φέρνουν και
κάποια πάρεργα του αστικού πολιτισμού. Π.χ.
Θα δυσκολευτείτε να βρείτε μέρος να
παρκάρετε μέσα σ’ αυτά!
Χρόνια πολλά και καλό υπόλοιπο
καλοκαιριού.

Christos.gim@gmail.com