‘’Φλογοφόρα τρίμματα’’

Ακανθώδης εστάθη η νύχτα,

μπρος στα μεγαλοπήβολα όνειρα·

ακριβοθώρητο ποτό η μοναξιά μου ,

την πίνω σαν φαρμάκι στην καρδιά μου.

Πόσος πόνος,

πόσα δάκρυα,

πόσες ελπίδες για το τίποτα⸱

όλα χαμένα τελικά;

Πόση φωτιά,

τι έρωτας κι αυτός⸱

τον αντέχω;

με αντέχει;

τον εξοστρακίζω;

τον ποθώ;

τι κορμί κι’  αυτό,

γεμάτο κάματο και πάθη,

φλογοφόρα  τρίμματα και στάχτη.

Βάσω Ζώη

Φιλόλογος/Ψυχοπαιδαγωγός

Σύμβουλος Σταδιοδρομίας2^ου Σδε Φυλακών Τρικάλων

Πιστοποιημένη Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων

 2^ου ΣΔΕ Φυλακών Τρικάλων

Εναλλακτική/ Ολιστική Θεραπεύτρια