Μαρία Κανελλοπούλου: «Το πένθος σου μαθαίνει ότι η ζωή είναι πιο δυνατή από τον θάνατο, με ένα βαθύ τραύμα πάντα»

Η Μαρία Κανελλοπούλου μίλησε για τα παιδικά χρόνια της, τη φυγή της οικογένειάς της από το χωριό την περίοδο της χούντας και την απώλεια της μητέρας της, κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή «Καλύτερα αργά» με την Αθηναΐδα Νέγκα, η οποία προβλήθηκε το βράδυ της Παρασκευής από το Action 24.

Η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε στην απόφαση του πατέρα της να μετακομίσει με τις δύο κόρες του στην Αθήνα, μετά τον θάνατο της συζύγου του. Η ίδια εξήγησε ότι η μετακίνηση αυτή συνδέθηκε τόσο με τις πολιτικές συνθήκες της εποχής όσο και με την επιθυμία του πατέρα της να προσφέρει στις κόρες του περισσότερες δυνατότητες για σπουδές.

«Έφυγα από το χωριό μου λόγω της χούντας, ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων. Ήταν καλύτερα να εξαφανιστείς στην Αθήνα, γιατί εδώ χανόσουν πιο εύκολα. Έτσι, ο πατέρας μου, που ήταν ήδη χήρος, γιατί είχε μεσολαβήσει ο θάνατος της μητέρας μου, πήρε τα δύο του κορίτσια, αποφασισμένος να πάμε στην Αθήνα, όπου υπήρχαν άλλες δυνατότητες για σπουδές. Ήθελε πάρα πολύ να σπουδάσουμε», ανέφερε η Μαρία Κανελλοπούλου.

Στη συνέχεια, η ηθοποιός μίλησε για τον πατέρα της και τον τρόπο με τον οποίο εκείνος επηρέασε τη σχέση της με τις τέχνες. Όπως είπε, ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε το θέατρο και προσπάθησε να μεταδώσει στις κόρες του την αγάπη του για τον πολιτισμό.

«Η αδελφή μου έκανε το “χρέος” της, εγώ εντάξει… Ο μπαμπάς μου ήταν θεατρόφιλος, πολύ γλυκός άνθρωπος, του άρεσαν οι τέχνες και μας έμαθε διάφορα πράγματα. Φτωχός άνθρωπος, δημοκράτης».

Η Μαρία Κανελλοπούλου αναφέρθηκε και στο πένθος που σημάδεψε την παιδική της ηλικία, μετά την απώλεια της μητέρας της. Η ίδια περιέγραψε τις εικόνες που κράτησε από εκείνη την περίοδο και εξήγησε ότι οι γυναίκες που είχαν βιώσει αντίστοιχες απώλειες διαμόρφωσαν, με τον τρόπο τους, την αντίληψή της για τη ζωή και τον θάνατο.

«Το πένθος υπήρχε στη ζωή μου λόγω του θανάτου της μητέρας μου και έγινα ένα μικρό κορίτσι που ακολουθούσα τις χήρες. Τους χρωστάω πάρα πολλά, γιατί ως μικρή μου έμαθαν πώς να ανάβω τα καντήλια, πώς να μην τα παίρνει ο αέρας, πώς να στέκονται τα λουλούδια στα ανθοδοχειάκια και τα λοιπά. Αυτό είναι βασικό για μένα, τελετουργικό και θεμελιακό για τον τρόπο που μεγαλώνεις», πρόσθεσε η ηθοποιός.

Κλείνοντας, η Μαρία Κανελλοπούλου στάθηκε στο προσωπικό αποτύπωμα που άφησε αυτή η απώλεια στη ζωή της. Η ίδια τόνισε ότι, παρά το τραύμα, ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει, να μεγαλώνει και να προχωρά.

«Εκείνο που μαθαίνεις και είναι σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Γιατί μεγαλώνεις, ερωτεύεσαι, κάνεις σκανταλιές και κοπάνες από το σχολείο, αλλά με ένα βαθύ τραύμα πάντα. Δηλαδή, κλαίω πάρα πολύ εύκολα, με συγκινούν ιστορίες αγνώστων ανθρώπων».