Καλά με συγχωρείς

Αν η ατάκα του Σπύρου ήταν «Τι έγινε ρε παιδιά» και κάποια σκόρπια λόγια περί αγωνιστικού παρελθόντος, στους Απαράδεκτους, η πιο αναγνωρίσιμη ατάκα του Βλάσση Μπονάτσου στη σειρά ήταν «Καλά με συγχωρείς». Μπορεί και να ακουγόταν σε κάθε επεισόδιο χωρίς ιδιαίτερη αφορμή και αιτία και ήταν ο τρόπος του Βλάσση να κλείνει κάθε συζήτηση με τους φίλους του.

Σκάσε!

Κανείς δεν έλεγε το «Σκάσε» τόσο ωραία και αληθινά όσο ο Βλάσσης Μπονάτσος στους «Απαράδεκτους». Κι ας είχε γράψει ο Χρήστος Δάντης ολόκληρο τραγούδι την ίδια περίπου εποχή με αυτόν τον τίτλο, το «Σκάσε» εκείνο και δη το επαναλαμβανόμενο προς τον «Γάλλο» Ζεράρ, αξέχαστο μας έχει μείνει.

Φσςςςς

Δεν το λες ακριβώς ατάκα, δεν το λες καν λέξη, αλλά αυτό το σχεδόν σφύριγμα, σχεδόν ξεφύσημα του Βλάσση Μπονάτσου κάθε φορά που ένα ωραίο κορίτσι εμφανιζόταν στο σετ των «Απαράδεκτων» το κάνει μία από τις χαρακτηριστικότερες στιγμές του.

Τρομερό! Φοβερό! Πάρα πολύ ωραίο!

Ατάκες που ήδη είχαν καθιερωθεί ως χαρακτηριστικές του Βλάσση Μπονάτσου ήταν οι λέξεις «Τρομερό» και «Φοβερό». Συνοδευόμενες δε από το «Πάρα πολύ ωραίο» με τη χαρακτηριστική του φωνή και εκφορά του λόγου, έγιναν κάτι σαν σήμα κατατεθέν του. Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση που χρηστιμοποιήθηκαν μαζί στο trailer του τηλεπαιχνιδιού «Κόντρες» που παρουσίαζε το 1993 στο Mega.

Διάβασε επίσης: Οι “Απαράδεκτοι” αναβιώνουν. Όλα όσα αποκαλύφθηκαν στην εκπομπή “Happy Day”

Ειρηνάρα μου! Αναστασία μου! Φρόσω μου! Και όλα τα γυναικεία ονόματα με μου

Κάτι λόγω του χαρακτήρα που υποδύθηκε στους Απαράδεκτους κάτι στον τρόπο με τον οποίο υποδεχόταν πάντα τους καλεσμένους στις εκπομπές του, αυτό το μικρό όνομα ακολουθούμενο από το «μου» με αγνό ενθουσιασμό, πάντα θα ανήκει στον Βλάσση Μπονάτσο. Στον Βλάσση στον οποίο πολύ θα θέλαμε να πούμε ένα «Βλάσση μας» και να γελάσουμε μαζί του αλλά πια δε γίνεται. Σου αφήνω εδώ ένα χαρακτηριστικό δείγμα με το «Αναστασία μου» και την επική ατάκα του σεναρίου της Δήμητρας Παπαδοπούλου στους Απαράδεκτους: «Είσαι να κάνουμε μια μακροζωία».

Ο Βλάσσης Μπονάτσος πάντως, παρά τα δεκάδες γυναικεία ονόματα που πρόφερε μαζί με εκείνο το «μου», αφιέρωσε την καρδιά του ολοκληρωτικά σε δύο γυναίκες στη ζωή του, τη σύζυγό του Μάρθα Κουτουμάνου και την κόρη του Ζένια που εκτός του ότι του μοιάζει πολύ έχει ακολουθήσει και τα βήματά του στην υποκριτική. «Η οικογένεια αυτή τη στιγμή παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Ασχολούμαι τόσο πολύ με το σπίτι και την οικογένειά μου που ορισμένα πράγματα δε με ενδιαφέρουν καν. Το να βγω, να διασκεδάσω, να ξενυχτήσω. Υπάρχουν φίλοι και παρέες αλλά δε με συγκινούν όσο με συγκινεί η κόρη μου, το να παίξω μαζί της, να την πάω στο Λούνα Παρκ, να την πάω σινεμά», είχε πει σε συνέντευξή του στον Κώστα Χαρδαβέλα τα τελευταία χρόνια της ζωή του.

Η κόρη του, που πια έχει μεγαλώσει πολύ, είχε μιλήσει για τον τραγικό χαμό του «αιώνιου εφήβου» της τηλεόρασης στην εκπομπή “The 2Night Show” την περσινή χρονιά. «Με είχε πειράξει που ανέφεραν για τον πατέρα μου διάφορα. Για τις ουσίες, ότι παράτησε την οικογένεια του από επιλογή και ότι άφησε ένα παιδί και μια γυναίκα έτσι. Ενώ δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ένιωσα την ανάγκη να βγω και να απαντήσω πολλές φορές. Γιατί ο λόγος ήταν καθαρά ένα κληρονομικό Αγγειοοίδημα. Είναι αυτοάνοσο νόσημα, σπάνιο. Το έχω και εγώ. Το έχω κληρονομήσει. Έγινε μπροστά μου όταν πέθανε. Δεν έχει σχέση καμία άλλη ουσία», είχε πει χαρακτηριστικά.

15 χρόνια πέρασαν και το μόνο σίγουρο που μπορούμε να πούμε για εκείνον είναι ότι λείπει η παρουσία του όχι μόνο (φυσικά) από την οικογένειά του και τους φίλους του, αλλά και από την ελληνική τηλεόραση. Ο Βλάσσης Μπονάτσος υπήρξε πρωτοπόρος της, ήταν αυτός που πρώτη φορά έκανε φάρσες σε διασήμους -είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος τους μόλις τον έβλεπαν- ήταν εκείνος που στις εκπομπές του είχε δημιουργήσει μια περσόνα τη «Μπονάτσα» που υποδυόταν η καλή του φίλη Ισαβέλλα Βλασιάδου -όπως περίπου σήμερα κάνει ο Νικος Μουτσινάς με τη Βάνια του-, ήταν εκείνος που δε δίστασε να πειραματιστεί με τα είδη εκπομπών που παρουσίαζε, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα «Φαινόμενα» στην ΕΤ-1 το 2001. Ποιος ξέρει, αν ήταν εδώ ακόμα, τι θα έκανε σήμερα; Σίγουρα πάντως, ό,τι κι αν ήταν θα χαρακτηριζόταν τουλάχιστον «Τρομερό», «Φοβερό» και «Πάρα πολύ ωραίο».

Και σε αφήνω με ένα τραγούδι του γιατί κι αυτή μας λείπει εξίσου.