Παρασκευή, 20 Σεπτέμβριος 2019
trikaladay.gr / Άρθρα / ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΟΦΕΙΛΩΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΥΜΠΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΟΦΕΙΛΩΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΥΜΠΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟ

Πατέρα Τύμπα Αθανάσιε και πάντα φίλε:

Διάβασα την δημόσια επιστολή σου και τρόμαξα Σκέφτηκα πως αφού υπέπεσα( πεντάκις!) Στο αμάρτημα της ασέβειας , σε κάποιες άλλες εποχές, στον μεσαίωνα ας πούμε, θα είχα πυρποληθεί και εγώ και τα γραπτά μου . Και ο λόγος , η κριτική μέσα από ένα άρθρο μου, σε πολιτευτή ονόματι Μιχελογιαννάκης που όταν βρίσκεται στην βουλή ορκίζεται με πολιτικό όρκο, προφανώς μη πιστεύοντας στην δύναμη και την αξία του θρησκευτικού ενώ όταν αλλάζει το ακροατήριο δηλώνει πίστη στην θαυματουργή δύναμη της Θείας Μετάληψης και των Ιερών Λειψάνων Επέτρεψέ μου ν αμφισβητώ την αξιοπιστία του κυρίου Μιχελογιαννάκη, άλλα για την ανάγκη της δημόσιας συζήτησης μας, της καθ’ όλα ενδιαφέρουσας όπως όλες που κάναμε μαζί, θα αποδεχθώ ότι στάθηκα με «λόγο και άποψη» ασεβής στο μυστήριο της Θείας Μετάληψης .Και ήταν αυτό αρκετό για σένα να ανέβεις στον δημοσιογραφικό άμβωνα κατακεραυνώνοντάς με πεντάκις!
Καλά έκανες αφού έτσι πιστεύεις και νομίζεις.
Σου ξεφεύγουν όμως μερικά γεγονότα το ίδιο καταγγελτικά και πολύ σοβαρότερα. Π.χ. :
Θα διαπίστωσες ο η νυν πολιτική ηγεσία και διαχειριστές της τύχης της κατά τα άλλα Ορθόδοξης Πατρίδας, δηλώνουν άθεοι, δεν πιστεύουν στον Θείο Όρκο και αδιαφορούν για τα μυστήρια της Εκκλησίας. Όπως το Μυστήριο του γάμου αφού συζούν με «συμβόλαια συμβίωσης», και το Μυστήριο της Βάπτισης αφού απλώς δηλώνουν το όνομα των παιδιών τους χωρίς την μεσολάβηση της κολυμβήθρας. Και ακόμα καταγγέλλουν την θαυματουργή ικανότητα των Λειψάνων ως σκοταδισμό και μεσαίωνα.

Αλήθεια για την τόσο προφανή «ασέβεια» αυτών τον σπουδαίων κατά τα άλλα ανθρώπων, όπως ο Πρωθυπουργός, γιατί δεν βρήκες μια λέξη να πεις δημόσια και να καταγγείλεις; Ίσως γιατί μ’ αυτούς τους περιώνυμους ασχολείται ο Αρχιεπίσκοπος που συχνά τους συναντά, φωτογραφίζεται μαζί τους χαμογελώντας φιλικότατα και όταν απομονώνονται για να συζητήσουν, μάλλον τους απασχολούν σοβαρότερα θέματα, όπως η εκκλησιαστική περιουσία και η μισθοδοσία των κληρικών και όχι κάποιες μικρολεπτομέρειες όπως η απιστία και η ασέβεια στα Θεία.

Ακόμα , απορώ πως δεν κατάγγειλες και δεν έκρινες ακόμα δημόσια όλους εκείνους που δεν ασεβούν μόνο αλλά κατακουρελιάζουν στην κυριολεξία όλες δομές της πίστης με «έργα και πράξεις» και που τους ξέρεις αφού και επώνυμοι είναι και διεύθυνση έχουν. Εννοώ τους εκβιαστές τους τοκογλύφους τους βιαστές, τους παιδόφιλους τους δολοφόνους. Ιδίως τους τελευταίους που στερούν ότι ποιο πολύτιμο χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο, την Ζωή. Φαντάζομαι πως κάτι τέτοιο θα είναι στα « υπόψιν σου», για κάποια άλλη φορά.

Και κάτι ακόμα. Εγώ μπορεί -έστω, για τις ανάγκες αυτής της ανοικτής μας συζήτησης – να επέπεσα στο αμάρτημα της ασέβειας προσβάλλοντας με «λόγο και άποψη» ένα μυστήριο, αυτό της Θείας Μετάληψης. Πως γίνεται όμως κατά την τέλεση τον Μυστηρίων ,στιγμές δηλαδή προσευχής και απόλυτης επικοινωνίας με το Θείο , με ανθρώπινη ευθύνη προφανώς να εμφιλοχωρεί και

ο Μαμμωνάς είτε υποχρεωτικά είτε εθελούσια; Πώς δηλαδή η τέλεση των Αγίων Μυστηρίων να γίνεται εξευτελιστικά με προϋποθέσεις «μπίζνας;» Ίσως κατά την άποψη σου αυτό να μην συμβαίνει και να μην υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση με «έργο και πράξη» ασέβεια προς τον Μεγαλοδύναμο για να την καταγγείλεις, οπότε καλά έκανες και είδες μόνο την δική μου.

Πατέρα Αθανάσιε και φίλε ,νομίζω χωρίς να θέλω να σε αδικήσω , ότι υπέπεσες σε πολλά αμαρτήματα, με την επιστολή σου.

Πρώτο: Δεν υπάκουσες στην εντολή του Κυρίου « Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω». Με λιθοβόλησες δημόσια , ως ασεβή και άρα αμαρτωλό. Απομένει να αποδείξεις ότι ΕΣΥ είσαι ο αναμάρτητος. ΕΙΣΑΙ;

Δεύτερο: Δεν τήρησες τον όρκο σου που έδωσες όταν αποφάσισες να γίνεις Ποιμένας . Γιατί πρέπει να ξέρεις πως ο πραγματικός Ποιμένας όταν εντοπίσει ένα «απολωλός πρόβατο» όπως εγώ στην προκειμένη περίπτωση, προστρέχει σ’αυτό με αγάπη πόνο και διακριτικότητα προσπαθώντας να το επαναφέρει στο κοπάδι , δηλαδή στον δρόμο της μετάνοιας και της συγνώμης και δεν βγαίνει «στα κάγκελα παριστάνοντας τον θρησκευτικό εισαγγελέα και ιεροεξεταστή.

Τρίτο και σπουδαιότερο: Δεν με κατάγγειλες μόνο αλλά και με ΕΚΡΙΝΕΣ δημόσια παραβιάζοντας το «Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε» .
Θα πρέπει να σου θυμίσω ότι ο μόνος Κριτής των πράξεων μας είναι ο Δημιουργός μας και εσύ υπέπεσες στην ύβρη της υποκατάστασης Του από εσένα τον ίδιο.

Πάντως να ξέρεις πως εγώ όταν βρεθώ ενώπιον Του, το μόνο που θα του πω είναι το πόση αγάπη έδωσα στον Συνάνθρωπό (αν έδωσα) και πόσο πόνο πήρα από τον πόνο του Συνανθρώπου, ( αν πήρα) Εσύ να προσθέσεις για τον εαυτό σου ότι Τον αντικατέστησες επαξίως κρίνοντα ς με.

Αγαπητέ πατέρα Αθανάσιε πρέπει να ξέρεις – και φρόντισε Δημιουργός μας γι’ αυτό που « τα πάντα εν σοφία εποίησε» -, πως όταν ένας θνητός όπως εμείς, « δείχνει» με το δάκτυλό του κάποιον άλλο όπως εσύ εμένα , τα υπόλοιπα τρία δάκτυλά του να δείχνουν αυτόν το ίδιο. Σκέψου το.

Ακόμα, θα ξέρεις πως με «όπλο» μια άλλη πίστη, κάποιοι άλλοι άνθρωποι, σε κάποιες άλλες χώρες αυτήν την εποχή , δείχνουν δημόσια με το δάκτυλο καταγγέλλοντας και κρίνοντας ,- και όχι μόνον-. Μουζαχεντίν τους λένε. Όχι βέβαια πως εσύ είσαι κάτι τέτοιο.

Με αγάπη και πάντα φίλος
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΙΜΤΣΑΣ

Υ.Γ. Η ανοικτή αυτή επιστολή – επικοινωνία αφορά εμένα και εσένα προσωπικά και κανέναν άλλο προς αποφυγή όποιας παρεξήγησης και ούτε περιμένει απάντηση. Δεν υπάρχει λόγος να απασχολούμε και να διχάζουμε τους συμπολίτες μας με τα δικά μας «πάρε- δώσε». Έχουν σοβαρότερα προβλήματα.

Αν νομίζεις πως έχουμε να πούμε και κάτι ακόμα , ευχαρίστως και ιδιαιτέρως με ένα καφέ και πολύ αγάπη. Ξέρεις που θα με βρεις.

Υ.Γ. (2) . Και εγώ αμαρτωλός είμαι. Όχι βέβαια γι’ αυτό που νομίζεις, αλλά γιατί υπέπεσα στο ίδιο αμάρτημα με εσένα. Αντί για το « άφες αυτοίς…» μπήκα στον πειρασμό , έγινα κριτής σου και έκρινα!

Ο ίδιος. Τρίκαλα 20 /5/2015.

Δες επίσης

Χρ. Λιάπης: Ο γιος των ονείρων, το μέλλον και ο γιος του διαβόλου….

«Son of dreams», δηλαδή «ο γιος των ονείρων» είναι το όνομα της μασκότ του φετινού ...

Ένα σχόλιο

  1. Γιάννης Μπαντέκας

    «Οι ιερείς αγαπητοί μου φυλάττοντες έναν σκοπόν καθόλου διάφορον, από τους λοιπούς συμπολίτας, πάντοτε επροσπάθησαν με το μέσον της θεότητος να καταδυναστεύσουν τους συμπολίτας των, καθώς μέχρι την σήμερον, με την αμάθειαν και την κακομάθησιν επέτυχον του σκοπού των. Αυτοί καλύπτοντες με τίτλον αγιότητος τα πλέον φανερά ψεύματα, εγέμισαν τους αδυνάτους νόας του λαού από μίαν τοσάυτην δεισιδαιμονίαν, ώστε οπού, αντί να ονομάσουν ψεύμα το αδύνατον, το ονομάζουν άγιον, και ούτως αδιστάκτως πιστευουσιν εις τον κάθε τους λόγον, ούτε τολμούσιν να εξετάσωσι το παραμικρόν, μάλιστα δε τους είναι εμποδισμένον.»

    ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ, Ήτοι Λόγος Περι Ελευθερίας. Του Ανωνύμου του Έλληνος (1806)

Αφήστε μια απάντηση