ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ: ΤΡΙΚΚΑΙΑ ΓΗ ΠΕΦΙΛΗΜΕΝΗ

Του Κυριάκου Γεωργίου
(Σχολιασμός σε ένα βιβλίο που η ανάγνωση
του ξαφνιάζει).
Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας.

Ο Κυριάκος Γεωργίου, γνήσιο τέκνο της
πεφιλημένης γης των Τρικάλων , άνοιξε
διάπλατα τις πόρτες της μνήμης του και από
εκεί μέσα, ότι βίωσε σ’ αυτήν την πόλη,
δραπέτευσαν και έγιναν βιβλίο.
Και δεν είναι μόνον η κατάθεση μνήμης. Είναι
και η υποδόρια ροή της Τρικαλινής ιστορίας.
Γιατί ο Κυριάκος με την ακρίβεια του
ανατόμου, αποκαλύπτει και φωτίζει την ζωή
αυτής της πόλης , από το τελευταίο μισό του
εικοστού αιώνα και μετά.
Και όχι μόνο αυτό. Με τον ζήλο του
αρχαιολόγου, ανασκάπτει και αναστηλώνει τα
Τρίκαλα μέσα στις σελίδες του βιβλίου, έτσι
που αναγνώστης παύει να είναι αναγνώστης
και γίνεται μάρτυρας που καθομολογεί (

τουλάχιστον οι παλαιότεροι), πως όσα
περιγράφονται , τα έχει ζήσει κι αυτός, αν και
πολλά είναι σκεπασμένα με την στάχτη της
λήθης.
Παραδείγματος χάριν: Μέσα από τις σελίδες
ανακαλύπτει κανείς τις αλάνες, που τώρα
έγιναν πολυκατοικίες, όπου πρωτοπαίξαμε και
συγκρουστήκαμε με τους συνομήλικους, όπως
και τους κινηματογράφους που δεν υπάρχουν
πιά, και που μέσα στο μισοσκόταδό τους,
ζούσαμε παράλληλα με τους ήρωες της
ταινίας, κάνοντας την φαντασία μας να
θεριεύει.
Ακόμα και τα ξεχασμένα ζαχαροπλαστεία
όπου πρωτοδοκιμάσαμε λαίμαργα τους
πρώτους κορνέδες και τα σιροπάτα σάμαλι,
όπως και τα σχολεία που στα θρανία τους ‘’
μάθαμε γράμματα για να γίνουμε άνθρωποι’’,
όλα ξαναζούν μέσα στο βιβλίο του Κυριάκου
λες και η μνήμη του λειτούργησε σαν
στυπόχαρτο.
Ότι χτίστηκε, ότι περπάτησε και ότι έζησε σ’
αυτή την πόλη, ήρεμα και νοσταλγικά,
αναδύονται μέσα από τις σελίδες και γίνονται
συγκίνηση, έτσι που σε αναγκάζει να

ομολογήσεις ότι «έζησα και εγώ μέσα στον
κόσμο του Κυριάκου».
Η « Πεφιλημένη γη», είναι μία περιπλάνηση.
Γίνεται ένα μαγικό χαλί που πετάει μέσα στον
χώρο και τον χρόνο, αναταράσσοντας την
καρδιά και την μνήμη, αυτών που θα το
διαβάσουν.
Και αν με ρωτούσε κάποιος ποια θα είναι η
τύχη αυτού του βιβλίου μετά από χρόνια, θα
έλεγα πως ανήκει στα πολύτιμα γραπτά
εκείνων των περιηγητών , που περνώντας
απ’ αυτόν τον τόπο, έγραψαν ότι είδαν και ότι
έζησαν. Συντηρώντας έτσι την τότε ζωή , όταν
οι επόμενες γενιές, θα τα έχουν ξεχάσει όλα.
Κρανιά. Αύγουστος 2026
Christos.gim@gmail.com