Στη μνήμη του Κώστα Χριστάνα που “έφυγε” τόσο ξαφνικά  

Σ αυτό το μέρος της ξενιτιάς που σου στέρησε τους γονείς σου

σαν ήσουνα παιδάκι,

σ αυτό το μέρος της ξενιτιάς που τα όνειρά σου έγιναν πραγματικότητα

στα χρόνια της νιότης σου,

σ αυτό το μέρος της ξενιτιάς που βρήκες καταφύγιο στα χρόνια της κρίσης

στην πατρίδα σου,

σ αυτό το μέρος άφησες την τελευταία σου πνοή και γυρνά πίσω ,εδώ το σώμα σου

και η ψυχή σου,

εδώ απ όπου ξεκίνησες μικρό χαμογελαστό παιδί  με την ελπίδα πως ο κόσμος

θα γίνει καλύτερος για να μπορεί τώρα με την απουσία σου ,

να κρατάει αγκαλιά τις δυο τρινταφυλλιένιες κόρες σου και όλους

όσοι σ αγαπάμε!

Καλό ταξίδι αγαπημένε μου ξάδελφε!

Νάτση -Πέτσα Χρυσούλα ( το γένος Χριστάνα)