Τοποθέτηση της ΕΛ.Α.Σ. Τρικάλων για το δικαίωμα στη στέγη

Και με το ενοίκιο και τη στέγη τι γινεται;

Με αφορμή την Πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης για την Στέγη ως συντονιστική επιτροπή ΕΛ.Α.Σ.
Τρικαλων, στεκόμαστε στο πλευρό των κινητοποιήσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και επαναφέρουμε τη
συζήτηση στο δικαίωμα να μείνουμε στον τόπο μας, στα Τρίκαλα, στην Καλαμπάκα, στη Φαρκαδόνα,
στην Πύλη, στα χωριά μας. Και το δικαίωμα των φοιτητών μας να σπουδάσουν μακριά από τα Τρίκαλα,
αλλά και όσων θέλουν να σπουδάσουν στην περιοχή μας.
Ακούσαμε νέους, φίλους και μέλη της περιοχής μας:
● «Νομίζω δεν πρόκειται να φύγω ποτέ από το πατρικό μου».
● «Δεν μπορούμε να βρούμε δουλειά αξιοκρατικά εδώ στα Τρίκαλα. Ούτε να μας καλύπτει ο
μισθός. Αυτό επηρεάζει και το που θα μείνουμε».
● «Στο ενοίκιο πάνε τα μισά λεφτά. Είτε έχεις μαγαζί, είτε σπίτι».
Επισκεφτήκαμε επίσης την Φαρκαδόνα, εκεί όπου η στεγαστική επισφάλεια δεν είναι μια αφηρημένη
συζήτηση, αλλά ζήτημα επιβίωσης. Επισκεφτήκαμε και φίλους μας στα χωριά, που θέλουν να χτίσουν την
ζωή τους εκεί, αλλά η έλλειψη αρχικού κεφαλαίου και τα βασικά πάγια έξοδα δεν τους το επιτρέπουν.
Η σημερινή στεγαστική κρίση έχει πολιτικές αιτίες και κυβερνητική υπογραφή. Η κυβέρνηση τα τελευταία
χρόνια ενισχύει αποκλειστικά τη ζήτηση, χωρίς να αυξάνει τις διαθέσιμες προσιτές κατοικίες, αφήνει
ανεξέλεγκτη την Golden Visa, και ορίζει τον ευάλωτο οφειλέτη, ενοικιαστή στην πρώτη κατοικία του.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης στο κέντρο των Τρικάλων για 80τμ.
έφτασε τα 540 ευρώ απο 420 το 2021, δηλαδή 1440 ευρώ περίπου αύξηση τον χρόνο. Σε αυτά πρέπει να
προστεθούν το ρεύμα, η θέρμανση, οι μετακινήσεις και οι υπόλοιπες καθημερινές ανάγκες. Πόσα
χρήματα απομένουν λοιπόν σε έναν εργαζόμενο που αμείβεται με τους μισθούς των Τρικάλων;
Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στον υπόλοιπο νομό. Πώς μπορεί λοιπόν ένας νέος άνθρωπος να
αποταμιεύσει, να αποκτήσει οικογένεια ή έστω να φύγει από το πατρικό του;
Δυστυχώς η στέγη, από βασική προϋπόθεση μιας αξιοπρεπούς ζωής και ενός νοικοκυριού, μετατρέπεται
σταδιακά σε οικονομικό προνόμιο για λίγους.
Χρειάζεται επομένως μια διαφορετική στεγαστική πολιτική, η οποία θα συνδυάζει την προστασία των
ενοικιαστών, τη στήριξη των μικρών ιδιοκτητών και τη δημιουργία νέων επιλογών κατοικίας.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη προτείνει μια συνολική αλλαγή πολιτικής, με
συγκεκριμένους άξονες:
● Προστασία της πρώτης κατοικίας. Δημόσιος φορέας απόκτησης στεγαστικών απαιτήσεων και
βιώσιμη ρύθμιση με βάση το πραγματικό εισόδημα. Η οικογένεια διατηρεί την κυριότητα του
σπιτιού της και προστατεύεται από τον πλειστηριασμό όσο τηρεί τη ρύθμιση.
● Άμεση ανακούφιση από τα ενοίκια και ασφάλεια στη μίσθωση. Πιστοποιημένες μισθώσεις,
σταθερή διάρκεια, διαφανείς χρεώσεις και σαφείς κανόνες αναπροσαρμογής.
● 50.000 πρόσθετες προσιτές στεγαστικές επιλογές σε μία τετραετία. Νέες κατοικίες, μετατροπές
κατάλληλων κτιρίων και επιστροφή κλειστών σπιτιών σε μακροχρόνια προσιτή μίσθωση. Νέα
Κοινωνική Αντιπαροχή με διατήρηση της δημόσιας γης, Πάρκα Κοινωνικής Στέγης και στήριξη
συνεταιριστικών και μη κερδοσκοπικών σχημάτων.
● Κατάργηση της Golden Visa στα ακίνητα για νέες επενδύσεις. Ουσιαστικοί περιορισμοί στη
βραχυχρόνια μίσθωση στις ζώνες στεγαστικής πίεσης με αρμοδιότητες στους δήμους.
Υποχρεώσεις διαφάνειας και αξιοποίησης για τα μεγάλα χαρτοφυλάκια που κρατούν κατάλληλες
κατοικίες κλειστές.
● Ειδικά προγράμματα φοιτητικής κατοικίας και στέγασης εκπαιδευτικών, υγειονομικών και άλλων
δημόσιων λειτουργών, ιδιαίτερα στα νησιά και στις παραμεθόριες περιοχές. Προτεραιότητα στα
χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και στα νοικοκυριά με αυξημένες ανάγκες.
● Δημόσια ευθύνη με σχέδιο και χρηματοδότηση. Εθνικός Φορέας και Ταμείο Στέγης, συνεργασία
με την αυτοδιοίκηση, αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας και δημόσιος έλεγχος των
αποτελεσμάτων. Επιτυχία είναι τα σπίτια που κατοικούνται σε προσιτό κόστος.
● ⁠Πρόγραμμα «Μένουμε στον τόπο μας» που αφορά οριζόντια ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια
και, κυρίως, τους κατοίκους και τις οικογένειες που ζουν ή επιλέγουν να εγκατασταθούν σε χωριά
με πληθυσμό κάτω των 1.000 κατοίκων.
Δεν μπορούμε να συζητάμε για την επιστροφή των νέων στην επαρχία και για «Ορεινή Ανάπτυξη» όταν
δεν εξασφαλίζουμε τις βασικές προϋποθέσεις στέγασης στην περιοχή μας. Δεν μπορούμε να μιλάμε για
αντιμετώπιση του δημογραφικού, όταν η ανεξαρτητοποίηση και η δημιουργία οικογένειας γίνονται
οικονομικά δυσβάστακτες. Ούτε να πανηγυρίζουμε για την τουριστική ανάπτυξη, όταν δεν εξετάζουμε αν
αυτή βελτιώνει την καθημερινότητα των ίδιων των κατοίκων.
Το δικαίωμα στη στέγη δεν πρέπει να εξαρτάται από το αν κάποιος κληρονόμησε ένα σπίτι. Μια
στεγαστική πολιτική κρίνεται από το αν μπορούμε, να εργαζόμαστε, να σπουδάζουμε και να σχεδιάζουμε
το μέλλον μας με αξιοπρέπεια, χωρίς τον διαρκή φόβο ότι θα χάσουμε το σπίτι μας στην πρώτη
αναποδιά.

Συντονιστική Επιτροπή Ν. Τρικάλων
Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.)