Trikala Day Καθημερινή Ηλεκτρονική Εφημερίδα των Τρικάλων
Υπάρχουν έργα που σχεδιάζονται για να δώσουν πνοή σε έναν τόπο και έργα που καταντούν μνημεία πολιτικής ανικανότητας, γραφειοκρατικής αδιαφορίας και επικοινωνιακής κοροϊδίας.
Η πολύπαθη λιμνοδεξαμενή στο Παλαιομονάστηρο του Δήμου Πύλης ανήκει, δυστυχώς, με κάθε επισημότητα στη δεύτερη κατηγορία. Ένα απαραίτητο αγροτικό έργο υποδομής, προϋπολογισμού 1,7 εκατομμυρίων ευρώ, που υποτίθεται ότι θα έλυνε το πρόβλημα άρδευσης για περίπου 1.300 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, έχει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο γεφύρι της Άρτας.
Η ιστορία αυτού του έργου θυμίζει κακόγουστο αστείο στην πλάτη των ανθρώπων του μόχθου. Από το μακρινό 2018-2019 ακούγονται υποσχέσεις, το 2021 υπογράφηκαν πανηγυρικά οι συμβάσεις από την προηγούμενη περιφερειακή αρχή, και το 2022 έγιναν οι πρώτες «αυτοψίες». Χρόνια μετά, οι διοικήσεις άλλαξαν, αλλά η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει πεισματικά η ίδια: το έργο ολοκληρωμένο δεν το είδε ποτέ κανείς.
Όσο είδαν οι κάτοικοι και οι αγρότες της περιοχής το νερό να φτάνει στα χωράφια τους, άλλο τόσο είδαν και οι αρμόδιοι την ευθύνη τους να βαραίνει τις πράξεις τους.
Το θέατρο των «αυτοψιών» και η σκληρή πραγματικότητα…
Είναι πραγματικά εξοργιστικό να βλέπει κανείς την περιφερειακή ηγεσία να παρελαύνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα από την περιοχή, συνοδευόμενη από τεχνικά κλιμάκια, για να «επιθεωρήσει την πρόοδο». Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, και η Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Τρικάλων, Χρύσα Ντιντή, έχουν βάλει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους στο κάδρο αυτών των επιθεωρήσεων. Ποια πρόοδο όμως ευαγγελίζονται;
Αυτή που μετριέται σε χρόνια καθυστερήσεων; Αυτή που αφήνει τους παραγωγούς στο έλεος της κλιματικής κρίσης και της ξηρασίας, να βλέπουν το κόστος παραγωγής να εκτινάσσεται και τις σοδειές τους να κινδυνεύουν; Η τριετής πολιτική τους ανυπαρξία συνοδεύεται από ένα απόλυτο «μηδέν» στην παραγωγή νέου έργου. Ακόμα χειρότερα, αποδεικνύονται ανίκανοι να κάνουν έστω και τη βασική διαχείριση, να τρέξουν και να αποπερατώσουν τα ήδη δημοπρατημένα και σχεδιασμένα έργα που παρέλαβαν έτοιμα από την προηγούμενη περιφερειακή αρχή.
Οι κάτοικοι στο Παλαιομονάστηρο έχουν κουραστεί να ακούνε από τα χείλη των κ.κ. Κουρέτα και Ντιντή για:
- Χωρητικότητες 251.000 κυβικών μέτρων που υπάρχουν μόνο στα σχεδιαγράμματα.
- Αρδευτικά δίκτυα 8 χιλιομέτρων που παραμένουν ημιτελή ή ανύπαρκτα στην πράξη.
- Εξασφαλισμένα κονδύλια του ΕΣΠΑ που φαίνεται να καταναλώνονται σε παρατάσεις, αναθεωρήσεις και γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.
Πολιτική απερισκεψία με ονοματεπώνυμο…
Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια «ατυχής καθυστέρηση» λόγω ανωτέρας βίας. Είναι το αποτέλεσμα μιας διαχρονικής, πολιτικής απερισκεψίας και διαχειριστικής ανεπάρκειας. Όταν ένα έργο τόσο ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα σέρνεται για σχεδόν μια δεκαετία από μακέτα σε μακέτα, τότε η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εκείνους που διοικούν σήμερα τον τόπο και συνεχίζουν να επιδίδονται σε δημόσιες σχέσεις πάνω στα ημιτελή σκάμματα.
Οι υποσχέσεις Κουρέτα–Ντιντή για «στήριξη των ανθρώπων της παραγωγής» και «εντατικούς ρυθμούς» ακούγονται πλέον ως πρόκληση. Οι αγρότες δεν ζητούν ούτε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, ούτε δελτία Τύπου γεμάτα με βαρύγδουπες λέξεις περί «ολιστικής θωράκισης».
Ζητούν το αυτονόητο: να γίνει το έργο...
Το Παλαιομονάστηρο δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Αν η Περιφέρεια Θεσσαλίας και οι συγκεκριμένοι υπεύθυνοι δεν μπορούν να ολοκληρώσουν μια λιμνοδεξαμενή 1,7 εκατομμυρίων ευρώ, τότε πώς απαιτούν από τους πολίτες να τους εμπιστευτούν για τα μεγάλα αντιπλημμυρικά και αναπτυξιακά έργα δισεκατομμυρίων που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος;
Η υπομονή των κατοίκων έχει εξαντληθεί προ πολλού. Η ανικανότητα δεν κρύβεται πλέον πίσω από καμία φωτογραφία και καμία δήλωση των κ.κ. Κουρέτα και Ντιντή. Τα έργα λένε πάντα την αλήθεια – και στην περίπτωση του Παλαιομοναστήρου, η αλήθεια είναι μια κραυγαλέα αποτυχία.
Πηγή: Pylinews
