Μαρία Μενούνος: «Η Ελλάδα έχει γίνει μέρος της θεραπείας μου» – Η πίστη, η υγεία και η μητρότητα

Η Ελληνοαμερικανίδα παρουσιάστρια, η οποία έχει μιλήσει ανοιχτά για τις σοβαρές δοκιμασίες που αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια, εξηγεί πως έπαψε πλέον να περιμένει τις «τέλειες» εξετάσεις για να αισθανθεί ευγνωμοσύνη. Για εκείνη, το πραγματικό θαύμα βρίσκεται στην καθημερινότητα, στην κόρη της, στους ανθρώπους που αγαπά και σε όλα όσα εξακολουθεί να μπορεί να ζει.

Έχεις μιλήσει ανοιχτά για τις περιπέτειες υγείας τόσο τις δικές σου όσο και της μητέρας σου.

Για πολύ καιρό νόμιζα ότι υγεία σήμαινε να φτάσεις στην γραμμή τερματισμού. Οι εξετάσεις αίματος θα ήταν πάντοτε τέλειες, οι ακτινογραφίες καθαρές κι εγώ θα ένιωθα υγιής. Πρόσφατα, συνειδητοποίησα ότι όλα ήρθαν ανάποδα. Με θυμάμαι να προσεύχομαι και να λέω: “Θεέ μου, μου ήρθαν όλα στραβά”. Κι όμως. Το θαύμα δεν ήταν να περιμένω τα τέλεια αποτελέσματα εξετάσεων. Το θαύμα ήταν ότι ήμουν εδώ. Ότι ξυπνάω κάθε μέρα. Αγκαλιάζω την κόρη μου, γελάω, εργάζομαι, βοηθάω τους ανθρώπους και ζω μια όμορφη ζωή.

Εξακολουθώ να προσεύχομαι κάθε βράδυ για πλήρη θεραπεία. Εξακολουθώ να εργάζομαι σκληρά για να κάνω καλύτερες επιλογές κάθε μέρα και συνεχίζω να αναζητώ απαντήσεις. Αλλά τώρα το κάνω από ευγνωμοσύνη αντί για φόβο. Η υγεία δεν είναι απλώς η απουσία ασθένειας. Είναι η εκτίμηση του δώρου της ζωής, ενώ παράλληλα συνεχίζεις να φροντίζεις το σώμα που σου χάρισε ο Θεός».

Πώς έχουν επηρεάσει οι ελληνικές σου ρίζες τον τρόπο που προσεγγίζεις τα θέματα υγείας;

Νιώθω απίστευτα ευλογημένη που γεννήθηκα και μεγάλωσα ως Ελληνίδα. Ο πολιτισμός μας ανέκαθεν καταλάβαινε ότι η υγεία είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλή Ιατρική. Ξεκινά με την οικογένεια, την πίστη, την κοινότητα, το θρεπτικό φαγητό, τον χρόνο γύρω από το τραπέζι και τη φροντίδα που δείχνει ο ένας για τον άλλον. Είμαι περήφανη που κληροδοτήσαμε στην ανθρωπότητα τον Ιπποκράτη και την πεποίθηση ότι το φαγητό μπορεί να είναι φάρμακο. Σήμερα, η επιστήμη επικυρώνει τόσες πολλές από τις παραδόσεις που οι παππούδες μας απλώς εφάρμοζαν: περπάτημα, κατανάλωση φρέσκων τροφών, χρήση ελαιολάδου, νηστεία, το να περνάς χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, το να στηρίζεσαι στην οικογένεια στις πιο δύσκολες στιγμές. Μερικές από τις πιο ιερές στιγμές της ζωής μου τις έζησα στον τόπο μου.

Είχα την ευλογία να κάνω αρκετά προσκυνήματα στον Άγιο Νεκτάριο στην Αίγινα. Το να στέκεσαι στον τάφο του ακούγοντας το θαυματουργό χτύπημα που βιώνουν τόσοι πολλοί προσκυνητές είναι αδύνατο να εξηγηθεί. Μια επίσκεψη εκεί σε γεμίζει ελπίδα και σου υπενθυμίζει ότι τα θαύματα εξακολουθούν να γίνονται. Φέτος επίσης επισκέφτηκα για προσκύνημα τον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Τήνο. Είχα την ευλογία να περπατήσω σε μερικά από τα πιο διάσημα κόκκινα χαλιά στον κόσμο -από τις Κάννες μέχρι τα Όσκαρ-, αλλά το πιο ουσιαστικό κόκκινο χαλί που έχω περπατήσει ποτέ ήταν αυτό όπου σύρθηκα προσευχόμενη και με ταπεινοφροσύνη. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα νιώθω σαν να επιστρέφω σε ένα κομμάτι του εαυτού μου. Αυτή η χώρα ηρεμεί τον θόρυβο του κόσμου. Η Ελλάδα δεν με έχει απλώς συνδέσει με την κληρονομιά μου, έχει γίνει μέρος της θεραπείας μου».

Έχει αλλάξει για σένα ο τρόπος που ορίζεται η ευτυχία από τότε που έγινες μητέρα;

Η Αθηνά τα άλλαξε όλα. Πριν γίνω μητέρα μετρούσα την επιτυχία με βάση αυτά που κατάφερνα. Τώρα τη μετρώ με βάση το ποια γίνομαι. Με έχει κάνει πιο συνειδητή με τον χρόνο μου, επειδή ξέρω ότι παρακολουθεί ό,τι κάνω.

Θέλω να μεγαλώσει βλέποντας μια μαμά που επιλέγει την ηρεμία αντί της πίεσης, τον σκοπό αντί της τελειότητας και την πίστη αντί του φόβου. Ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορώ να της κάνω δεν είναι μια καριέρα, είναι το παράδειγμα.