Ανάλγητη και άπληστη η κυβέρνηση τάσσεται στο πλευρό των servicers και εγκλωβίζει χιλιάδες οφειλέτες

Το νέο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών είναι η επιτομή της κυβερνητικής αναλγησίας και απληστίας.

Για ακόμη μία φορά, η κυβέρνηση επιλέγει εσκεμμένα να μετατρέψει μια δευτερεύουσα διάταξη περιορισμένου ενδιαφέροντος – τις αμοιβές των αρχιερέων – σε κεντρικό θέμα της δημόσιας συζήτησης.

Πρόκειται για ένα ακόμη κυβερνητικό επικοινωνιακό πυροτέχνημα που στόχο έχει να «βυθίσει» στο σκοτάδι ρυθμίσεις που λεηλατούν τις περιουσίες των Ελλήνων.

Το άρθρο 13 δίνει το ελεύθερο στις σε τράπεζες και servicers να ενεργούν χωρίς κανόνες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να εκποιούν πρόσθετα περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών – πέραν της κύριας κατοικίας – μέχρι την πλήρη ρευστοποίηση της ζωής τους. Στην πράξη διευρύνονται οι δυνατότητες απογύμνωσης των πολιτών από περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν με πολυετή εργασία και θυσίες.

Ταυτόχρονα, περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια φυσικά και νομικά πρόσωπα έχουν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς την ΑΑΔΕ ύψους 111 δις ευρώ και προς τον  e-ΕΦΚΑ ύψους 50,5 δις ευρώ, με την κυβέρνηση να επιλέγει να διατηρήσει το όριο των 72 δόσεων και να απορρίπτει πεισματικά τη θεσμοθέτηση των 120 δόσεων για χρέη σε ΑΑΔΕ και ΕΦΚΑ, εγκλωβίζοντας εκατομμύρια πολίτες σε καθεστώς ομηρίας.

Το θηριώδες ιδιωτικό χρέος των 404 δις ευρώ αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους αναγκαστικής εισπραξιμότητας και καθόλου με όρους πραγματικής οικονομικής επανένταξης.

Το Υπερταμείο των ξένων δανειστών αναβαθμίζεται προκλητικά σε έναν υπερ-μηχανισμό που θα ελέγχει πλέον έργα στρατηγικής σημασίας, ακόμη και στους ευαίσθητους τομείς της εθνικής άμυνας και δημόσιας ασφάλειας.

Παράλληλα, η ΑΑΔΕ ενισχύεται με νέες αχρείαστες θέσεις Υποδιοικητών, η ΕΕΕΠ μετατρέπεται σε ένα κλειστό σύστημα εξουσίας χωρίς κοινοβουλευτική λογοδοσία, ενώ με τις διατάξεις για τον αιγιαλό προνομιούχοι επιχειρηματίες αποκτούν καθεστώς «προσωρινής νομιμότητας» πριν καν ολοκληρωθεί ο διοικητικός έλεγχος.

Όσο για τους δημόσιους υπαλλήλους, η κυβέρνηση απαντά στην κατάρρευση της αγοραστικής τους δύναμης (με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην τελευταία θέση της Ε.Ε. μαζί με τη Βουλγαρία) με ημίμετρα προσωπικής διαφοράς που αφορούν ελάχιστους.

Η ΝΙΚΗ ξεκαθαρίζει ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν διορθώνει καμία αδικία και δεν υπηρετεί κανένα αναπτυξιακό μοντέλο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν επιθυμεί να αντιμετωπίσει τις αιτίες που παράγουν χρέη, ακρίβεια, οικονομική ασφυξία, χαμηλή αναπτυξιακή δυναμική και συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος.

Αντ΄αυτού αντιμετωπίζει τον Έλληνα πολίτη ως φορολογικό υποκείμενο, οφειλέτη και υπήκοο και καθόλου ως ενεργό παράγοντα της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.