“Καταδίκη της Ελλάδας από το Δικαστήριο της Ε.Ε. για τα σχέδια διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας”

Η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 5 Ιουνίου, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, που καταδικάζει την Ελλάδα για την παράλειψη επικαιροποίησης των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα γραφειοκρατικό «καμπανάκι». Είναι μια ντροπιαστική επιβεβαίωση της κρατικής αδράνειας στον κρίσιμο τομέα της περιβαλλοντικής και πολιτικής προστασίας.

Σε μια περίοδο όπου οι καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής κρίσης πλήττουν τη χώρα μας, όπως είδαμε πρόσφατα στη Θεσσαλία και αλλού, η κυβέρνηση της ΝΔ:

• Επέδειξε πρωτοφανή ολιγωρία στην τήρηση των δεσμεύσεων απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
• Αδιαφόρησε για την επικαιροποίηση των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων πλημμύρας, παρά τα τραγικά γεγονότα που προηγήθηκαν και τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις μας.
• Υποβάθμισε την αξία της πρόληψης, αντιμετωπίζοντας μια κρίσιμη υποχρέωση ως τυπική γραφειοκρατική διαδικασία

Αποτέλεσμα; Η Ελλάδα εκτίθεται διεθνώς και οι πολίτες της καλούνται, για ακόμη μια φορά, να πληρώσουν το τίμημα της κρατικής ανευθυνότητας, όχι μόνο λόγω των ενδεχόμενων οικονομικών κυρώσεων, αλλά λόγω της συνεχιζόμενης ολιγωρίας έναντι ενός οργανωμένου σχεδίου που θα αποτρέψει την απειλή για τις ζωές, τις περιουσίες και το περιβάλλον, που αυτονόητα εντείνεται από την κλιματική κρίση.

Η χώρα μας έχει τις δυνατότητες και τα εργαλεία. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση. Αυτή η καταδίκη δεν αφήνει περιθώρια για ωραιοποιήσεις. Επιβεβαιώνει με τρόπο αμείλικτο αυτό που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες: Μια κυβέρνηση που λειτουργεί χωρίς στρατηγική, χωρίς προληπτικό σχεδιασμό, χωρίς σεβασμό στις ζωές και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

Και αυτά, αντί μιας ολοκληρωμένης πολιτικής διαχείρισης των υδάτων, που αποτελεί τη βάση για την προστασία από πλημμυρικούς κινδύνους και η οποία:

• Θα στοχεύει στην ενίσχυση των υποδομών απορροής και αντιπλημμυρικών έργων, με έμφαση στη φυσική συγκράτηση νερού και τον τεχνητό εμπλουτισμό υδροφορέων, ώστε να αποφεύγεται η επιφανειακή συσσώρευση και οι πλημμύρες.
• Θα συνδυάζει τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό με την κλιματική ανθεκτικότητα, ιδίως στις περιοχές υψηλού κινδύνου, με προτεραιότητα στις λεκάνες απορροής και στις ευαίσθητες παράκτιες ζώνες.
• Θα δημιουργεί και θα αξιοποιεί βάσεις δεδομένων παρακολούθησης των υδάτων, ως εργαλείο πρόβλεψης και έγκαιρης αντίδρασης σε φαινόμενα πλημμυρών.
• Θα εγγυάται τον θεσμικό συντονισμό και τη διαφάνεια, με επαναφορά του ρόλου του Εθνικού Συμβουλίου Υδάτων και τη δημιουργία Ανεξάρτητης Αρχής Νερού, με αρμοδιότητες στον σχεδιασμό και την εποπτεία υδρολογικών και αντιπλημμυρικών μέτρων.

Η κυβέρνηση οφείλει εδώ και τώρα να αναλάβει τις ευθύνες της, να προχωρήσει στην άμεση και ολοκληρωμένη επικαιροποίηση των σχεδίων και να θωρακίσει την Ελλάδα απέναντι στον πλημμυρικό κίνδυνο. Όχι μόνο ως μέσο πολιτικής προστασίας, αλλά και ως συνολικό σχέδιο ολοκληρωμένης και συντονισμένης υδατικής πολιτικής, απέναντι στον κίνδυνο της λειψυδρίας που επηρεάζει τόσο την καθημερινότητας μας, όσο και κρίσιμους κλάδους της οικονομίας μας, όπως ο τουρισμός και η πρωτογενής παραγωγή.

Ο σεβασμός στο περιβάλλον, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και κυρίως στους πολίτες δεν είναι θέμα επιλογής, είναι θεσμική υποχρέωση. Και η ευθύνη για την επόμενη καταστροφή, εφόσον συμβεί, θα έχει ονοματεπώνυμο.